Menu

Μπορώ να προλάβω τον διαβήτη τύπου 2 (διαβήτη των ενηλίκων) ;

Μπορώ να προλάβω  τον διαβήτη τύπου 2  (διαβήτη των ενηλίκων) ;

Αυτό είναι ένα πολύ συνηθισμένο και αγωνιώδες ερώτημα για πολλούς και ιδιαίτερα για όσους έχουν συγγενείς πρώτου βαθμού διαβητικούς (γονείς ή αδέλφια).
Η απάντηση λοιπόν είναι ιδιαιτέρως ενθαρρυντική, δεδομένου ότι αναντίρρητα είναι «ΝΑΙ», υπό την προϋπόθεση ότι θα ακολουθήσουν πιστά τις οδηγίες που τους δόθηκαν από το γιατρό τους.

Ας ξεκινήσουμε όμως λέγοντας, ότι για να εκδηλωθεί ο Διαβήτης τύπου 2 , απαιτούνται δύο βασικές προϋποθέσεις.

Βασική προϋπόθεση, είναι η κληρονομικότητα, δηλαδή η γονιδιακή επιβάρυνση του παγκρέατος που εκκρίνει την ινσουλίνη. Χωρίς αυτήν, διαβήτης δεν μπορεί να υπάρξει, όσο παχύς και όσο αγύμναστος κι' αν είναι κάποιος.

Θα μπορούσαμε μάλιστα να πούμε, ότι το γονίδιο είναι η σφαίρα, και ότι δυστυχώς σε αυτή την επί μέρους αιτία του διαβήτη, δεν μπορούμε να παρέμβουμε.

Άς έρθουμε όμως τώρα στη δεύτερη προϋπόθεση, που σχετίζεται με τον τρόπο ζωής και συμπεριλαμβάνει ουσιαστικά το αυξημένο σωματικό βάρος, την κακή διατροφή και την έλλειψη άσκησης που οδηγούν στην ινσουλινοαντίσταση την οποία θα περιγράψω στη συνέχεια.

Αυτός λοιπόν ο τρόπος ζωής, θα λέγαμε ότι μοιάζει με τη σκανδάλη, που αν πατηθεί, θα φύγει η σφαίρα, γιατί απλούστατα στην περίπτωση αυτή, το γονίδιο του διαβήτη θα αποκτήσει δύναμη, θα «ξυπνήσει» και θα εκδηλωθεί ο διαβήτης.

Τι μπορούμε λοιπόν να κάνουμε για να αποφύγουμε την εκδήλωση του διαβήτη;

Μα τι άλλο από το να φροντίσουμε να τρώμε πιο σωστά, να έχουμε σωστό σωματικό βάρος και να ασκηθούμε. Έτσι απλά, χωρίς φάρμακα.

Εννοούμε δηλαδή ότι, αν κάποιος είναι παχύσαρκος ή απλά υπέρβαρος, η έχει μόνο αυξημένη περίμετρο μέσης έστω και χωρίς αυξημένο βάρος σώματος, αν έχει δηλαδή αυτό που ονομάζουμε σπλαχνική παχυσαρκία, η μείωση του σωματικού βάρους έστω και λίγο, από 5 έως και 10% του αρχικού, είναι αρκετή σε συνδυασμό με την άσκηση, να αποτρέψει τον κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη τύπου 2.

Το αν βέβαια κάποιος είναι υπέρβαρος ή παχύσαρκος και σε ποιο βαθμό, θα προσδιορισθεί από τον ειδικό, ο οποίος συνήθως είναι ο Παθολόγος ή ο Διατροφολόγος σας, που βάσει των ανθρωπομετρικών σας μετρήσεων (βάρος, ύψος, περίμετρος μέσης και ηλικία), θα σας προσδιορίσει ένα πρόγραμμα διατροφής με συγκεκριμένες θερμίδες, για σταδιακή και όχι μεγάλη και γρήγορη απώλεια βάρους.

Εκείνος και μόνον εκείνος είναι αρμόδιος να προσδιορίσει, όχι μόνο τις θερμίδες του διατροφικού προγράμματος αλλά να το προσαρμόσει στις συχνά συνυπάρχουσες καταστάσεις, όπως είναι η αρτηριακή υπέρταση και η δυσλιπιδαιμία (αυξημένη χοληστερίνη, αυξημένα τριγλυκερίδια και μειωμένη η «καλή χοληστερίνη» HDL).

Ο αυτοσχεδιασμός και κυρίως η παραπληροφόρηση από μη ειδικούς για γρήγορη και σημαντική απώλεια βάρους, είναι συνήθως εντυπωσιακή, αλλά με αποτέλεσμα εφήμερο και συχνά πολύ επικίνδυνη.

Επίσης, αυτό έχει σαν αποτέλεσμα την απώλεια μυϊκής μάζας περισσότερο από όσο θα έπρεπε, κάτι που οδηγεί στη μείωση του βασικού σας μεταβολισμού και στην επακόλουθη δυσκολία να χάνετε εύκολα βάρος στο μέλλον, δεδομένου ότι ο μυϊκός ιστός είναι ο μεταβολικά ενεργός, εκείνος δηλαδή που καίει τις θερμίδες.
Σχετικά δε με την άσκηση, θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι μεγαλύτερης αξίας από την απώλεια βάρους, έτσι ώστε να λέγεται ότι: "Είναι προτιμότερο να είναι κάποιος παχύς και γυμνασμένος παρά να είναι αδύνατος και αγύμναστος» !

Όμως, για τι είδους άσκηση μιλάμε ;

Φαντάζεστε μήπως ασκήσεις δύσκολες σε γυμναστήριο με την καθοδήγηση κάποιου γυμναστή;

Ή μήπως φαντάζεστε τη χρήση μηχανημάτων με βάρη, έλξεις και ειδικές ασκήσεις που ίσως επιβαρύνουν το μυοσκελετικό ή το καρδιαγγειακό σας σύστημα ;

Ε λοιπόν, η περισσότερο ωφέλιμη άσκηση είναι το περιφρονημένο βάδισμα και τούτο διότι, εκγυμνάζει το 70% των μυών του ανθρωπίνου σώματος και προσφέρει μεγάλο καρδιαγγειακό όφελος στον οργανισμό, που είναι ανεξάρτητο από την όποια απώλεια βάρους.

Πιο συγκεκριμένα μιλάμε για ένα βάδισμα σχετικά γρήγορο, τόσο γρήγορο ώστε να μη λαχανιάζετε, συνήθως σε ρυθμό στρατιωτικής παρέλασης (το βάδισμα είναι προτιμότερο από το τρέξιμο), για μισή ώρα την ημέρα, τουλάχιστον 5 μέρες την εβδομάδα, οποιαδήποτε ώρα της ημέρας, συνεχόμενο, χωρίς διακοπή αν είναι εφικτό και σε έδαφος κατά προτίμηση οριζόντιο, χωρίς ανηφοριές και κατηφοριές.

Θα έκρινα όμως σκόπιμο να πούμε το γιατί η απώλεια βάρους και η άσκηση βοηθούν στην αποφυγή του Διαβήτη τύπου 2, δεδομένου ότι η εμπειρία μου με έχει οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι αν κάποιος ξέρει το γιατί κάνει κάτι, τότε το κάνει με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα και επιμονή επιτυγχάνοντας τα καλύτερα δυνατά αποτελέσματα.

Στους διαβητικούς λοιπόν με διαβήτη τύπου 2, αλλά και σε εκείνους προς τους οποίους κυρίως απευθύνεται αυτό το άρθρο που βρίσκονται σε προδιαβητικό στάδιο και που συνήθως είναι άτομα είτε παχύσαρκα είτε υπέρβαρα, είτε απλά έχουν αυξημένη περίμετρο μέσης και με μειωμένη σωματική δραστηριότητα, αναπτύσσεται στον οργανισμό τους ένα φαινόμενο που ονομάζεται αυξημένη αντίσταση στη δράση της ινσουλίνης, που σημαίνει ότι η ινσουλίνη δεν μπορεί, δυσκολεύεται να ανταποκριθεί στο έργο που πρέπει να επιτελέσει και που κατά κύριο λόγο είναι:

1. Nα βάλει τη γλυκόζη της τροφής μέσα στα μυϊκά κύτταρα, ώστε να αποκτήσουν ενέργεια και ακόμη να πέσουν τα επίπεδά της στο αίμα και

2. Να ανακόψει την ανεξέλεγκτη νυχτερινή παραγωγή γλυκόζης από το ήπαρ, το οποίο κατά τη διάρκεια της νύχτας, λόγω της μακράς έλλειψης τροφής, αναλαμβάνει καθήκοντα παραγωγής γλυκόζης, που είναι απαραίτητη για τη λειτουργία του εγκεφάλου και επομένως για την ίδια τη ζωή μας.

Το πάγκρεας λοιπόν, που διαθέτει κατάλληλους αισθητήρες που δέχονται μηνύματα για το αν πρέπει και πότε πρέπει να εκκρίνει ινσουλίνη, αντιλαμβάνεται αυτή τη δυσκολία της ινσουλίνης λόγω της αντίστασης να «κάνει τη δουλειά της», και προσπαθεί να εκκρίνει όλο και περισσότερη ινσουλίνη ώστε ανταποκριθεί στα καθήκοντά της.

Αυτό όμως, έχει σαν αποτέλεσμα να εξαντλούνται να αποθέματα του παγκρέατος σε ινσουλίνη πολύ γρήγορα, δεδομένου μάλιστα ότι είναι περιορισμένα, λόγω της γονιδιακής επιβάρυνσης που προαναφέραμε.

Και τότε, γίνεται έκδηλος πλέον ο Διαβήτης.

Θέλετε λοιπόν να μάθετε τι κατορθώνετε με την μείωση του σωματικού σας βάρους, τη σωστή διατροφή και την άσκηση;

Απλούστατα μειώνετε αυτή την αντίσταση στη δράση της ινσουλίνης, που έχει σαν επακόλουθο την μη κατασπατάληση των αποθεμάτων της από το πάγκρεας.
Είναι λοιπόν τόσο απλό τώρα που το κατανοήσατε, αλλά και τόσο σημαντικό για την πρόληψη του Διαβήτη Τύπου 2 των ενηλίκων, το να κάνετε αυτά τα λίγα προληπτικά βήματα για μια καλύτερη ζωή, δική σας αλλά και των παιδιών σας, για τα οποία μάλιστα θα αποτελέσετε το σωστό παράδειγμα.

Καλή σας επιτυχία και σας ευχαριστώ για τον χρόνο που διαθέσατε γι' αυτή σας την ενημέρωση.

 Γράφει ο Περικλής Δασκαλάκης, παθολόγος και συνεργάτης του doctoranytime.gr

* Το άρθρο δημοσιεύεται στο πλαίσιο συνεργασίας του IVFforums.gr με το doctoranytime.gr

doctoranytime1

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

επιστροφή στην κορυφή

Newsletter

Αν θέλετε να λαμβάνετε το newsletter μας κάθε εβδομάδα με νέα και προτάσεις